Kerjaya: Juruukur bahan

Oleh Khairina Yasin, kayrina@bharian.com.my
2010/06/03


MOHD ASHRI (kiri) menekankan semangat kerja berkumpulan bagi memastikan kejayaan sesebuah projek pembinaan.

Menuntut semangat kerja berkumpulan, ketelitian

PERKEMBANGAN pesat sektor pembinaan negara menyaksikan lebih banyak peluang kerjaya sebagai arkitek, jurutera atau juruukur bahan diperlukan industri berkenaan.

Dikategorikan sebagai kerjaya profesional, populariti arkitek atau jurutera dilihat lebih menyerlah berbanding dengan juruukur bahan yang kurang menonjol biarpun peranannya begitu penting dalam menjayakan sesebuah projek pembinaan.

Senario itu diakui juru ukur bahan bertauliah, Sr Mohd Ashri Yusuf yang berpengalaman hampir 20 tahun dalam kerjaya berkenaan.

Kini berjaya menubuhkan syarikat perunding ukur bahan sendiri, May Consult di Gombak, Selangor, Ashri mengakui ramai yang masih kabur dengan peranan dan skop tugas sebagai juruukur bahan.

Katanya, juruukur bahan banyak terbabit secara langsung dalam pengurusan kewangan dan kontrak binaan bermula dari awal sehingga peringkat penyelesaian akaun muktamad.

“Selain bertindak sebagai penasihat dalam projek pembinaan khususnya di peringkat perancangan mengenai peruntukan kos, saya juga bertanggungjawab menyediakan kajian bagi menyelidik sama ada sesebuah projek yang dirancangkan itu mampu memberi keuntungan atau sebaliknya.

“Kerjaya ini menuntut semangat kerja berkumpulan apabila perlu bekerjasama dengan pelbagai pihak termasuk perunding reka bentuk bagi memastikan kejayaan sesebuah projek pembinaan,” katanya.

Mohd Ashri menjelaskan, kerjasama dengan perunding reka bentuk penting bagi menentukan setiap elemen bangunan yang dicadangkan berpadanan dengan peruntukan kewangan yang disediakan.

Katanya, skop tugas juruukur bahan juga dilakukan secara berperingkat, bermula dengan menyediakan kajian kemungkinan, menyiap dan menganalisis dokumen tender.

“Seterusnya memeriksa dokumen kontrak dan insuran, melakukan penilaian dan perubahan kerja, mempertimbangkan tuntutan kontraktor selain menilai keperluan lanjutan masa sehingga menyelesaikan akaun penamat.

Katanya, kerjaya ini memerlukan ketelitian dan ketepatan dalam pengiraan kos kerana ia membabitkan aspek kewangan.

Justeru katanya, pengetahuan dan kemahiran dalam sains, matematik dan statistik amat diperlukan untuk menjadi juruukur bahan.

“Sejak kebelakangan ini, wujud permintaan tinggi terhadap juruukur bahan dan ia dikatakan masih belum mencukupi biarpun beratus graduan dilahirkan universiti tempatan setiap tahun.

“Gambaran ini secara tidak langsung menunjukkan prospek cerah kerjaya sebagai juruukur bahan,” katanya.

Sama seperti arkitek dan jurutera, pengalaman dan khidmat terbaik juruukur bahan turut membolehkan mereka memohon status profesional sekali gus membuka peluang menubuhkan firma perundingan sendiri.

INFO: IPTA yang menawarkan program Ukur Bahan
Universiti Teknologi Malaysia
Universiti Teknologi Mara
Universiti Islam Antarabangsa Malaysia
Universiti Malaya

Projek Hospital Shah Alam: Kerajaan tanggung lebihan kos RM70 juta

Neo Chee Hua | Oct 14, 2011 05:10:46 pm

Akhirnya, Gadang Holdings Bhd yang "direstui" Kementerian Kerja Raya (KKR) memperolehi projek Hospital Shah Alam, mungkin dilihat sebagai tanda noktah kepada kemelut yang berlaku sekian lama. Namun demikian, di sebalik kemelut ini, timbul pertikaian ketidaktelusan dalam kementerian kerajaan, di mana KKR menyerah projek ini kepada Gadang tanpa melalui Kementerian Kewangan dan Jabatan Perdana Menteri, dan mengakibatkan kerajaan perlu menanggung lebihan kos setinggi RM70 juta.

Dalam satu kenyataan di Bursa Malaysia pada 10 Oktober 2011, Gadang Holdings Bhd mengumumkan bahawa anak syarikatnya Gadang Engineering (M) Sdn Bhd telah memperolehi projek Hospital Shah Alam, dengan kontrak bernilai RM410.87 juta. Projek ini akan disiapkan dalam tempoh 24 bulan.

Pernah dalam satu laporan eksklusif, MerdekaReview (edisi bahasa Cina) melaporkan bahawa terdapat enam syarikat yang menyertai perbidaan semula projek ini, dan Gadang Holdings Bhd yang "direstui" KKR telah berjaya memperolehi projek tersebut. Sebagaimana yang diketahui, harga bidaan asal yang dikemukakan Gadang Holdings Bhd adalah RM431.66 juta, namun telah dikurangkan kepada RM410.87 juta kemudiannya, dan disiapkan dalam tempoh 24 bulan.

Masalah ketidaktelusan

Menurut laporan sebelum ini, setelah perbidaan tamat pada Disember 2010, KKR mengesyorkan Gadang Holdings Bhd kepada Kementerian Kewangan. Namun demikian, Kementerian Kewangan mengeluarkan surat perintah pada 22 Mac 2011 kepada KKR, menyatakan bahawa cadangan Gadang sebagai kontraktor projek Hospital Shah Alam tidak diluluskan, malah meminta agar KKR mengadakan perbidaan semula.

Walaupun KKR membuat rayuan kepada Kementerian Kewangan pada Jun 2011, agar Gadang Holdings Bhd yang berjaya dalam perbidaan dipertimbangkan semula oleh Kementerian Kewangan untuk mengambil-alih projek Hospital Shah Alam. Namun demikian, bukan sahaja Kementerian Kewangan menolak permintaan KKR dalam surat balasnya, malah cuba menyenaraikan Frontier Structure Sdn Bhd yang tidak berkelayakan ke dalam senarai perbidaan semula.

Bukan itu sahaja, lebihan kos untuk projek Hospital Shah Alam melebihi RM70 juta selepas perbidaan semula, mengakibatkan nilai kontrak baru melebihi nilai kontrak asal yang diluluskan, malah di luar bidang kuasa Kementerian Kesihatan untuk meluluskannya. Kementerian Kesihatan perlu mendapatkan persetujuan Unit Perancang Ekonomi (EPU) sebelum mengeluarkan surat kelulusan. Oleh yang demikian, Kementerian Kesihatan menangguhkan kelulusan yang diminta oleh KKR.

Dengan kata lain, walaupun Kementerian Kewangan telah mengeluarkan surat untuk tidak meluluskan Gadang Holdings Bhd daripada mengambil-alih projek Hospital Shah Alam, namun KKR bukan sahaja tidak menurut perintah Kementerian Kewangan, malah terus mengumumkan bahawa projek ini diserah kepada Gadang Holdings Bhd tanpa melalui Kementerian Kewangan. Sebagaimana yang diketahui, bukan sahaja Kementerian Kewangan, malah Jabatan Perdana Menteri tidak mengetahui keputusan KKR ini.

Lebihan kos yang ditanggung

Lantaran daripada penyerahan projek ini kepada Gadang Holdings Bhd, ia bermakna kerajaan perlu menanggung lebihan kos lebih daripada RM70 juta. Menurut dokumen Kementerian Kesihatan, kos projek melonjak kepada RM556.51 juta selepas perbidaan semula, mencatat lebihan kos sebanyak RM74.91juta berbanding nilai kontrak asal.

Ia sebenarnya menunjukkan bahawa kerajaan BN masih mengekalkan budaya ketidaktelusan dalam perbidaan. Ia bercanggah dengan program transformasi kerajaan yang disarankan kerajaan Najib, dan menyebabkan dasar pembaharuan dalam bidang perkhidmatan awam ini menjadi hanya satu retorik semata-mata.

Lebih penting, masalah lebihan kos projek Syarikat Hospital Shah Alam mungkin tidak dapat diselesaikan dengan pengambil-alihan oleh Gadang Holdings Bhd. Isu pokoknya, walaupun Gadang Holdings Bhd berjaya memperolehi projek ini dengan sokongan KKR, namun projek Hospital Shah Alam ini juga berdepan dengan risiko kegagalan atau lebihan kos sekali lagi.

Ini kerana walaupun Gadang Holdings Bhd memiliki rekod membina hospital, namun pada hakikatnya ia tidak memiliki pengalaman yang sebenar dan profesional yang khusus. Menurut maklumat yang diperolehi MerdekaReview sebelum ini, Gadang Holdings Bhd walaupun pernah memperolehi satu projek Hospital Rehabilitasi Cheras pada tahun 2008, namun syarikat ini terpaksa mendapatkan bantuan luar, iaitu perkhidmatan rundingan yang berkenaan dengan peralatan perubatan - kerana tidak memiliki pengetahuan dan pakar dalam bidang yang berkenaan.

http://merdekareview.com/bm/news.php?n=12358

Ulasan: Kerajaan tanggung lebihan kos RM70 juta ertinya wang rakyat dicuri lagi di depan mata kita. RM70 juta bukan 70 sen.

Dapat tender tentera RM2b guna 16 syarikat berbeza

Seorang peniaga dapat tender tentera RM2b guna 16 syarikat berbeza

KUALA LUMPUR: Kementerian Pertahanan dituntut untuk memberi penjelasan berhubung amalan pemberian tender berkaitan urusan ketenteraan secara terus kepada individu tertentu hingga menyebabkan seseorang peniaga memiliki pelbagai tender dengan nilai terkumpul RM2 bilion.

Berucap di Parlimen, Ketua Pembangkang, Datuk Seri Anwar Ibrahim mendedahkan, semakan melalui Suruhajaya Syarikat Malaysia (SSM) menunjukkan sebanyak 16 syarikat bumiputera yang dimiliki individu yang sama, diberi tender secara terus, antaranya melibatkan urusan katering dan pengangkutan.

Antaranya, kata beliau, Sajian Komatra Sdn Bhd yang mengendalikan perkhidmatan katering bagi zon utara dan timur Semenanjung dengan nilai RM600 juta dan Gatmata Sajian Sdn Bhd (bagi Sabah, Sarawak dan Labuan) dengan nilai kontrak berjumlah RM800 juta, sedangkan ia dimiliki peniaga yang sama.

Beliau berkata, ia memberi gambaran seolah-olah tiada ada peniaga Melayu lain yang layak menerima tender berkenaan, sedangkan Anwar berpendapat, sebahagian tender berkenaan sepatutnya turut diagih kepada koperasi tentera dan bekas tentera.

“Perkara ini mesti disiasat. Seolah-olah ada satu pakatan di peringkat tertinggi Kementerian Pertahanan, dengan penglibatan satu atau dua orang tokoh Umno, atas nama Ketuanan Melayu. Ini merupakan cara jijik dan penipuan, dengan menggunakan nama kementerian untuk memperkaya individu tertentu.

“Adakah ini betul-betul tanda bahawa kita patriotik kepada negara, dengan memunggah kekayaan sendirian, atas nama Melayu? Adakah tidak ada bekas anggota tentera atau koperasi tentera yang boleh mengendalikan urusan itu?” soalnya lagi.

Ketua Umum KEADILAN itu juga menyatakan mustahil tender sedemikian besar boleh diagih tanpa pengetahuan peringkat kementerian.

“Kelompok inilah yang paling lantang, kononnya mempertahankan “Ketuanan Melayu ”, tetapi sebenarnya hanya menggendutkan dan membuncitkan perut sendiri,” kata Anwar.

Short URL: http://www.keadilandaily.com/?p=2122

Komen: Demikianlah UMNO mencuri wang rakyat selama ini.

Kontrak baik pulih Parlimen secara runding terus?

Mahfuz persoal kontrak baik pulih parlimen secara runding terus

KUALA LUMPUR: Ahli Parlimen Pokok Sena, Datuk Mahfuz Omar mempersoalkan langkah Kementerian Kerja Raya menganugerahkan secara terus kontrak membaik pulih Parlimen kepada sebuah syarikat tanpa melalui proses tender terbuka.

Syarikat yang dimaksudkan itu adalah TRC Corporation, sebuah syarikat sama yang dianugerahkan kontrak membina istana berharga RM11 juta milik bekas
Perdana Menteri, Tun Abdullah Ahmad Badawi yang terletak di Jalan Mahameru.

Menurut Mahfuz, beliau mempersoalkan mengapa tidak ada sebut harga dikeluarkan kepada syarikat berkenaan, yang juga dikatakan kontraktor yang pembinaan pengkalan kapal selam di Sabah yang bernilai RM400 juta

“Surat setuju (dari Kementerian) dikeluarkan tanpa penelitian kos.

“Kita tidak mahu pembaikpulihan (bangunan parlimen) dibuat tanpa penelitian kos,” terang Mahfuz kepada KeadilanDaily.com di lobi Parlimen.

November tahun lepas, Menteri Kerja Raya, Datuk Shaziman Abu Mansor mengumumkan bangunan Parlimen yang sudah berusia hampir lima dekad akan melalui pengubahsuaian struktural secara menyeluruh bagi menyelesaikan masalah kerosakan yang sering berlaku sebelum ini.

Oleh itu, dewan persidangan Parlimen dipindahkan buat sementara waktu ke dewan serbaguna berdekatan Parlimen.

Short URL: http://www.keadilandaily.com/?p=10051

Ulasan: Padahal JKR sudah berpengalaman dan sudah ada panduan mengenai penggunaan kontrak terbuka dan secara terus. Kalau tak berhati wang rakyat akan dicuri melalui kontraktor kroni melalui pelaksanaan projek awam. Sila lihat kes seumpama ini dalam Laporan Audit Negara. Apa khabar PSRM? Masihkah bertenaga melawan rasuah dan penyelewangan dalam negara kita?

Kos tambahan Istana Negara kayakan kroni Umno- Azan

Oleh: Masdar Wahid

KUALA LUMPUR: Ahli Parlimen Indera Mahkota, Azan Ismail mempersoalkan lebihan kos pembinaan Istana Negara yang meningkat sekali ganda kepada RM811 juta berbanding kos asalnya sekitar RM400 juta.

Azan berkata, selepas belanjawan untuk sesuatu projek dilulus di dewan rakyat, kebiasaannya terdapat kos tambahan yang digunakan untuk menguntungkan syarikat pemaju yang ada kaitan dengan Umno.

“Belanjawan tambahan inilah yang kita persoalkan kerana lazimnya kos asal projek akan melonjak dan tiada jawapan memuaskan dari kerajaan persekutuan,” katanya mengulas sebaran gambar istana berkenaan di blog dan laman sosial Facebook.

Menurutnya lagi beliau mengesyaki kos tambahan berkenaan digunakan untuk membiayai kempen pilihan raya Umno.

“Akhirnya, wang rakyat itu juga akan disalur untuk membiayai kempen Umno BN menjelang Pilihan Raya Umum (PRU) akan datang,” katanya dihubungi Keadilandaily.com.

Sebelum ini, Ketua Pembangkang, Datuk Seri Anwar Ibrahim mendedahkan kos asal pembinaan Istana Negara yang ditawarkan oleh Maya Maju (M) Sdn Bhd di bawah konsep penswastaan bernilai RM 394,803,200.00

Namun, harga yang ditawar Jabatan Kerja Raya (JKR) secara rundingan terus pula berjumlah RM 649,995,507.51

Projek itu yang sepatutnya siap pada 29 November 2010 dipinda sehingga Februari 2011 dengan kosnya melonjak lagi kepada RM811.2 juta.

Syarikat berkenaan dikatakan dikuasai Datuk Man bin Mat yang juga Bekas Bendahari Umno Merbok, Kedah.

Rekod menunjukan semasa kontrak ditawar kepada syarikat ini, ia ditakrif sebagai ‘DORMANT’ oleh Suruhanjaya Syarikat Malaysia (SSM).

Ini bermakna, syarikat ini tidak menjalankan apa-apa kegiatan perniagaan, tidak mempunyai ‘track record’ dan pengalaman dalam pembangunan dan pembinaan. Ia hanya didaftar sebagai syarikat pembinaan pada Ogos 2008 selepas mendapat kontrak pembinaan Istana Negara pada Oktober 2007.

Syarikat ini juga tidak mempunyai lesen ‘PKK’ yang wajib untuk dipertimbang kontrak dari JKR dan tidak berdaftar dengan ‘CIDB’ yang merupakan syarat wajib kepada semua kontraktor pembinaan.

Akhbar The Star bertarikh 27 Jun 2010 melaporkan ramai buruh asing digunakan untuk pembinaan Istana Negara Baru tersebut, tetapi tidak dibayar upah.

Short URL: http://www.keadilandaily.com/?p=21206

Komen: Demikianlah bagaimana BN/UMNO mencuri wang rakyat melalui pelaksanaan projek awam. Sila lihat kes seumpama ini dalam Laporan Audit Negara. Apa khabar PSRM? Masihkah bertenaga melawan rasuah dan penyelewangan dalam negara kita?

Ownership of Design

Question

Our Consultant in final stage to completed a design of water and road projects which will be implemented under FIDIC Red Book.
I would like to know during the implementation who will be responsible to any error in the final design. Design Consultant, Client or Contractor?

Answer

The principle is that each party is responsible for what he/she is doing.

I understand that you are the Client, have a contract with a Consultant and under this contract the Consultant has to issue a design. Under this contract, the Consultant is responsible for the design, i.e. any defect of the design is the Consultant responsibility.

The Client will sign a FIDIC Red Book contract with a Contractor which will have to execute works according to the design given by the Client. Under this contract, the Employer is responsible for the design, since he provided the design.

In case a defect of the design is found during the implementation of the works contract, the Client is responsible for this in his relation with the Contractor. Due to the fact that the design was not issued by the Client, but for the Design Consultant, the Design Consultant is responsible for the design in the relation between the Client and the Design Consultant, but within the works contract the Client remains responsible for the design.

Practically, for a defect found in the design during the implementation of the works contract, the Contractor will receive financial compensations from Client, and the Client will receive financial compensation from the Design Consultant through the service contract concluded between the Client and the Design Consultant. The safest way for the Client to recover his loses/damages because of the defects in the design issued by a Design Contractor is to have a valid performance guarantee or performance bond delivered by the Design Consultant and, in case the Design Consultant refuses to compensate the Client for his losses because of the bad design, the Client can make a claim under the performance guarantee/bond.

During the implementation of the works contract, the Client is responsible for the design in relation with the Contractor, and the Design Consultant is and remains responsible for the design in relation with the Client. The Design Consultant cannot be responsible for the design in relation with the Contractor, since the Contractor and the Design Consultant has no relationship, either contractual or other kind of relationship. The Client provided a design to the Contractor and these 2 have a contractual relationship, therefore the Client is responsible in relation with the Contractor for what he was provided (this case, the design).

These above are not applicable in case, during the implementation of the works contract, the Contractor proposes a change/modification of the Works to make better the project. This case, the modification is to be dealt under Sub-Clause 13.2 [Value Engineering] and the Contractor is responsible for the changed design, therefore for any defect of this part of the final design. For all the other parts of the design, the Client remains responsible in relation with the Contractor, and the Design Consultant in relation with the Client.

http://en.allexperts.com/q/Construction-Law-914/2010/1/ownership-Design.htm

Poor management added to costs

Written by Sharon Tan, R B Bhattacharjee, M Shanmugam
Friday, 29 May 2009 12:03

KUALA LUMPUR: The Port Klang Free Zone (PKFZ) had a project management record that raises troubling questions, the PriceWaterhouseCoopers (PwC) report on the project shows.

The audit firm criticises the PKFZ (project management) on four counts:
• Firstly, a RM1 billion development contract was awarded to Kuala Dimensi Sdn Bhd (KDSB) before a project masterplan was finalised.

In violation of sound project management practice, the Port Klang Authority (PKA) had entered into a RM1 billion contract with KDSB on March 27, 2004, nine months before the Jebel Ali Free Zone International/ The Services Group Inc (JAFZI/TSG) masterplan was ready.

The issues that such indiscipline raises are that the financial viability of the development would be difficult to ascertain since the project’s cost parameters could not have been accurate, and the return on investment undefined.

Also, it would be highly risky to undertake capital expenditure of this magnitude before getting an accurate picture of the demand and supply of these facilities, which a masterplan would provide.

As the PwC report points out: “The JAFZI/TSG Masterplan which addressed, among other things, market demand, development approach and financial projections, was finalised in December 2004. In essence, the JAFZI/TSG Masterplan recommended a mixed development strategy — a single phase for infrastructure works and multiple phases over eight years for the light industrial units (LIU). This staggered development for the LIU was recommended for cashflow considerations and to match expected future demand.”

The worst, it appeared, was waiting to happen. The PwC report notes: “The entire project including the LIU was completed within 24 months, resulting in excess LIU capacity. As at Dec 31, 2008, occupancy rate of the LIU was only 15%.”

• Secondly, PwC says, the PKA may not have received value for money due to its heavy reliance on KDSB as the turnkey developer.

This is putting it mildly, to say the least. “PKA’s approach to the project was that, this being a turnkey development, the onus was on KDSB to deliver the completed works to PKA, with minimal supervision,” the report said.

It illustrates the pitfalls by suggesting that PKA “could have better managed the project” by appointing a qualified supervising officer to safeguard its interest, ensuring that detailed specifications were submitted with the agreement, undertaking competitive tenders, adhering to the JAFZI/TSG Masterplan for phased development, complying with PWD standard terms for contracts and appointing independent quantity surveyors early in the development.

• Thirdly, project management and control over the project was weak.

To illustrate, the report cites some examples: In an agreement dated March 27, 2004, PKA did not require detailed building/ infrastructure specifications, the scope of work for the turnkey developer KDSB or a fixed contract price; there was no requirement for preliminary cost estimates; no requirement for quantity surveyors to be appointed before works started in July 2004; nor for KDSB to submit plans and drawings on a timely basis.

Further, the development agreements were weak compared to the PWD’s standard contract terms for design guarantee and defect liability. Unlike the PWD contracts, for example, the PKFZ agreements did not require KDSB to deposit a design guarantee bond. Also, none of the notices of payment presented by KDSB were forwarded to the quantity surveyors for their independent verification, PwC said.

• Fourthly, only the light industrial units had been issued with certificates of fitness at the end of December 2008. The defect liability period had expired and certain defects remain to be rectified.

In view of these issues, the PwC report concludes, the project had been poorly executed, which resulted in higher project outlay, significant financing costs, weak control over KDSB’s billings, a surplus of LIU and delays in the issuance of the certificate of fitness (CF).

PKFZ: Issues concerning the project
• The Cabinet approved proposal to purchase land but subsequent development proposals were not tabled to Cabinet for approval.
• Port Klang Authority (PKA) did not alert the Cabinet in a timely manner of its inability to finance the project from internal funds.
• PKA board did not exercise oversight and adequate governance over the implementation of the project. Key matters were not tabled to Board.
• Advice of the Attorney-General was not sought and certain Finance Ministry regulations were not complied with.
• There could be potential conflict of interests arising from the involvement of parties who had prior association with either the land or Kuala Dimensi Sdn Bhd (KDSB).
• Finance Ministry’s soft loan interest will increase the project outlay from RM4.9 billion to RM7.4 billion. If the soft loan is not restructured, the outlay will increase to RM12.45 billion.
• PKA could have reduced funding costs had it complied with Ministry of Finance’s recommendation to issue government bonds and developed the project in phases.
• The land was acquired at special value exceeding the market value.
• KDSB may have overcharged PKA for interest by between RM51 million and RM309 million with regard to the land purchase.
• Development Agreement 3 (DA3) (the supplementary agreement that expanded the scope of development of the project from 400 acres to 1000 acres for RM1 billion on deferred payment basis) was not a fixed sum contract and did not stipulate a rate for professional fees claimable by KDSB.
• PKA incurred claims of RM95.256 million for general preliminaries cost that was not specified in the development agreement (DA).
• The final account for DA3 did not have any deduction for value of work not done on three infrastructure components — monsoon drain system, water supply system and two bridges — in the land purchase agreement.
• KDSB was awarded the RM1 billion development contract before project masterplan was finalised.
• PKA may not have received value for money due to its heavy reliance on KDSB as the turnkey developer.
• Project management and control over the project was weak.
• Project status as at Dec 31, 2008 — only the light industrial units (LIUs) have been issued with certificate of fitness (CF). The defect liability period has expired and certain defects remain to be rectified.
• PKA has projected that it will be in a cumulative cash deficit position in 2012 and will not be able to repay the Finance Ministry soft loan instalments from that year.
• Letter of support issued by Transport Ministry could be construed as a guarantee that PKA would meet its obligations on a full and timely basis.
• The project’s actual occupancy of 14% is low and not generating sufficient revenue to cover its operating expenses.
• Port Klang Free Zone Sdn Bhd (PKFZSB) has incurred losses since its incorporation and has negative shareholders’ funds as at Sept 30, 2008.

This article appeared in The Edge Financial Daily, May 29, 2009.

Ulasan: Beginilah antaranya bagaimana wang rakyat dibazirkan oleh kerajaan BN.